Piotr Jakowlewicz Galpierin (ur. 2 października 1902 w Tambowie, zm. 25 maja 1988 w Moskwie) – radziecki psycholog i pedagog, uhonorowany tytułem „Zasłużony Działacz Nauki RFSRR”.
Kariera Ukończył studia medyczne w Charkowie w 1926 r. Następnie studiował psychologię i uzyskał stopień kandydata nauk na podstawie rozprawy na temat „O różnicach psychologicznych między narzędziami pracy człowieka a środkami pomocniczymi zwierząt” (1936 r.), w pracy tej Galpierin wyraził ideę o nierównomierności rozwoju różnych form myślenia a także wypowiedział się na temat sytuacji o jakościowej różnicy stosunku wzajemnego myślenia i praktycznym działaniu w różnych stadiach ontogenezy (indywidualnego rozwoju), w różnicy między zachowaniem człowieka i zwierzęcia, Galpierin pokazał w tej pracy swoje spojrzenia na przedmiot i podstawowe zadanie psychologii. W latach 1928–1943 pracował w Ukraińskim Instytucie Psychoneurologicznym. Od 1943 r. pracował w Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym jako profesor, kierownik Katedry Psychologii Rozwojowej. Członek Akademickich Nauk Pedagogicznych ZSRR. Galpierin zajmował się psychologią ogólną, wychowawczą i rozwojową, psychologią myślenia i uczenia się oraz historią psychologii. Znany szczególnie z koncepcji tzw.