Ze względu na słabą organizację, rząd nowej republiki nie utrzymał się długo przy władzy. Upadł po sześciu dniach po objęciu sterów państwa. Eugen Leviné doszedł do władzy, gdy komuniści przejęli kontrolę nad rządem.
Leviné usiłował wprowadzić wiele reform, takich jak: zapewnienie bezdomnym godziwych warunków mieszkaniowych oraz powierzenie robotnikom kontroli nad fabrykami i oddanie w ich ręce praw własności do zakładów. Leviné przewidywał również reformy oświatowe i wycofanie z obiegu pieniędzy papierowych. Jednak tych dwóch ostatnich celów nigdy nie udało mu się zrealizować.
Na polecenie Leviné'a, członkowie Gwardii Czerwonej zaczęli wyłapywać ludzi, których uważali za przeciwników nowego rządu. Schwytani ludzie stawali się zakładnikami, wykorzystywanymi do szantażowania rządu Republiki Weimarskiej, by nie atakował on Bawarskiej Republiki Rad. Gdy niemiecki prezydent Friedrich Ebert rozkazał wojsku zlikwidować republikę radziecką i przywrócić w Bawarii rząd Johannesa Hoffmanna, czerwonogwardziści zamordowali 29 kwietnia ośmioro zakładników.