Ogólne równanie całkowe opisuje w ogólny sposób adsorpcję na energetycznie niejednorodnych (heterogenicznych) powierzchniach ciał stałych. Po raz pierwszy zostało podane (w postaci dyskretnej a nie ciągłej) przez Langmuira w 1918 r.
Inne określenia ogólnego równania całkowego to: całkowe równanie adsorpcji całkowa izoterma adsorpcji uogólnione całkowe równanie adsorpcji globalne równanie całkowe globalne całkowe równanie adsorpcji globalne równanie izotermy adsorpcji (nie mylić z izotermą globalną jako konkretna izotermą adsorpcji, w tym eksperymentalną.
lub
gdzie: a – wartość adsorpcji (ilość zaadsorbowana), np. dostępna z pomiaru p – ciśnienie adsorbatu am – pojemność monowarstwy adsorpcyjnej θ – tzw. względne pokrycie powierzchni (adsorpcja względna), lub po prostu pokrycie powierzchni, θ = a /am, θt(p) – globalne pokrycie powierzchni (średnia dla całej powierzchni), zależne tylko od ciśnienia, p. θl(p,E) – lokalne pokrycie powierzchni – zależne od energii adsorpcji danego miejsca adsorpcyjnego, E, χ(E) – normalizowana do jedności funkcja rozkładu energii adsorpcji (gęstość prawdopodobieństwa) – charakterystyczna dla adsorbentu i adsorbatu.