Przy rozczarowaniu ogłoszeniem plebiscytu, frakcja rewolucyjna w POW, wbrew stanowisku NRL, wznieciła pierwsze powstanie śląskie, które w obliczu złego przygotowania i dysproporcji sił zostało szybko spacyfikowane przez wojsko niemieckie.
W październiku 1919 r. niemieckie władze podniosły rejencję opolską do rangi prowincji górnośląskiej. Władze polskie odpowiedziały podobnym krokiem, gdy w lipcu 1920 r. Sejm uchwalił autonomię dla przyszłego województwa śląskiego. Tymczasem na czas przeprowadzenia plebiscytu Górny Śląsk został w 1920 r. prawnie i administracyjnie oddzielony od Niemiec. O utrzymanie porządku publicznego dbały francuskie, włoskie i brytyjskie oddziały wojskowe (dominujący udział Francji). Administrację przejęła Międzysojusznicza Komisja Rządząca i Plebiscytowa z siedzibą w Opolu, złożona z przedstawicieli aliantów. Przewodniczącym Komisji został Francuz gen. Henri Le Rond, a jego zastępcami Włoch gen. Alberto De Marinis i Anglik płk . Z Komisją współpracowali konsulowie delegowani przez Polskę (Daniel Kęszycki), Niemcy, Czechosłowację i Stolicę Apostolską. Dowódcą wojsk alianckich został Francuz gen. Jules Gratier. Oprócz opracowania regulaminu plebiscytu oraz zorganizowania głosowania, Komisja Międzysojusznicza miała później na podstawie jego wyników zaproponować podział spornego terytorium, do zatwierdzenia przez przywódców mocarstw.