Między 20 sierpnia 1940 a 1 kwietnia 1942 roku przeprowadzono siedem nalotów pojedynczych SM.82, przy stracie jednej maszyny.
Większy sukces odniosły cztery bombowce z 41° Gruppo w dalekodystansowym nalocie na amerykańskie instalacje naftowe Standard Oil Company w Manamie nad Zatoką Perską (działające na korzyść Brytyjczyków) 18/19 października 1940 roku. Dzięki zaskoczeniu i braku przeciwdziałania obrony przeciwlotniczej wszystkie cztery startujące z Rodos maszyny osiągnęły cel, zrzucając 6 ton 15-kilogramowyh bomb, i powróciły bezpiecznie na lotniska w Zula i Asmarze we Włoskiej Afryce Wschodniej, przelatując 4200 km. Innymi zadaniami były nocne naloty pojedynczych samolotów na port w Aleksandrii, Port Said, Suez i inne cele w Egipcie na przełomie 1940 i 1941 roku. thumb|left|Wyładunek SM.82 Od roku 1942 bombowe wersje SM.82 były zastępowane w linii przez czterosilnikowe samoloty Piaggio P.108 i sukcesywnie przekazywane do jednostek transportowych. Tam przejęły rolę zaopatrywania w sprzęt wojsk włoskich walczących w Afryce Północnej i Wschodniej. Dzięki dużej pojemności ładowni i specjalnym wzmocnieniom konstrukcji możliwe było przewożenie w tych samolotach ciężkich ładunków, np. lekkiego czołgu (tankietki) L3/33 lub dwupłatowych myśliwców Fiat CR.32 i Fiat CR.42, ze zdemontowanymi skrzydłami.