Trio fortepianowe g-moll op. 8 – trio na skrzypce, wiolonczelę i fortepian skomponowane przez Fryderyka Chopina. Powstało w latach 1828–1829 w ramach nauki u Józefa Elsnera. Drukiem ukazało się w 1833 r. Dedykowane zostało Antoniemu Henrykowi Radziwiłłowi. Jedyne trio fortepianowe jest jednym z czterech utworów kameralnych Chopina.
Historia thumb|Strona jedenasta autografu Tria op. 8 (fragment cz. 1. Allegro con fuoco) thumb|240px|Chopin grający na fortepianie w salonie księcia Radziwiłła – obraz Henryka Siemiradzkiego (1887) Trio g-moll powstało w fazie twórczości Chopina nazywanej „fazą wirtuozerii warszawskiej”. Wiązała się ona z nauką u Józefa Elsnera wymagającego od ucznia poznania różnych form muzycznych. Utwór powstawał od lata 1828 r., które kompozytor spędził w Sannikach, jeszcze przed wyjazdem do Berlina, do wiosny 1829 r. „Bliskie ukończenia” miało być już w roku poprzednim. W liście z 9 września 1828 r. do Tytusa Wojciechowskiego napisanym po powrocie Chopin informował: „Co się tycze nowych moich kompozycji, nic nie mam prócz jeszcze niezupełnie skończonego Tria g-minor zaczętego wkrótce po Twoim wyjeździe. – Próbowałem pierwsze Allegro z akompaniamentem przed wyjazdem do Sannik, za powrotem resztę myślę spróbować. Myślę, że to Trio podobny los spotka, co moją Sonatę i Wariacje. Już są w Lipsku (...)”.