250px|right|thumb Les Angoysses douloureuses qui procédent d’amours (zapis według ortografii renesansowej) – powieść Hélisenne de Crenne z 1538 roku.
Treść Helisenne, szczęśliwa w małżeństwie ze szlachcicem, nieoczekiwanie zakochuje się w przypadkowo spotkanym, o wiele od siebie młodszym Guénéliku. Za zdradę małżeńską zostaje przez zrozpaczonego męża zamknięta w wieży zamkowej. Pisząc list do kochanka Helisenne ma nadzieję zostać przez niego uwolniona. W tym czasie Guénélic i jego przyjaciel Quézinstra podróżują po Europie, bezskutecznie poszukując uwięzionej kobiety. Wreszcie zakochani umierają z miłości.
Forma Powieść jest pierwszą w historii literatury francuskiej realizacją tego gatunku w konwencji fikcji autobiograficznej, stanowi również eksperyment w warstwie narracyjnej. W trzech kolejnych częściach dzieła narratorami są różne osoby: kolejno Helisenne, Guénélic i Quézinstra. De Crenne miesza ze sobą różne, pozorne niedające się pogodzić gatunki literackie: powieść sentymentalną w częściej pierwszej, chanson de geste w drugiej oraz sen mitologiczny w trzeciej.