Polskie korporacje akademickie – korporacje studenckie działające w Polsce lub środowiskach polskich za granicą, różniące się od ogółu europejskich korporacji nawiązaniem do tradycji filomatów i filaretów oraz polskiej tradycji niepodległościowej"Rocznik Korporacyjny 1828-1928" – Związek Polskich Korporacji Akademickich, Warszawa 1928. Cechą wyróżniającą polskie korporacje akademickie jest też specyficzna ideologia; organizacje te upatrują cel swego istnienia w służbie państwu polskiemu i narodowi polskiemu. W ich szeregi przyjmowani byli Polacy, co odróżnia je od korporacji mniejszości narodowych działających w Polsce.
Historia Pierwsi polscy studenci zrzeszali się w korporacjach akademickich na zachodzie jeszcze w XVII wieku, dokąd polska młodzież szlachecka wyruszała kształcić sięDaniel Pater, Rys historyczny ruchu korporacyjnego w Polsce, “Biuletyn Korporacyjny ZPKA”, Numer Zjazdowy, 20 listopada 1999. Z biegiem czasu „moda” ta została przeniesiona w rodzime strony, jednak w wyniku rozbiorów nabrało to odmiennego znaczenia. Otóż Polacy w większości przypadków studiowali na uniwersytetach zaborców, a zrzeszanie się miało charakter ochrony rodzimego języka i kulturyDaniel Pater, Zapomniana historia – dzieje Burschenschaftu Polonia we Wrocławiu, “Biuletyn Korporacyjny ZPKA”, Nr 1(15), styczeń-marzec 2002 s. 26.