Order Sabaudzki WojskowyWiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy, Warszawa 1939, s. 596 lub Order Wojskowy Sabaudii (it. Ordine militare di Savoia); obecna nazwa: Order Wojskowy Włoch (it. Ordine militare d'Italia) – najwyższe odznaczenie wojskowe Królestwa Sardynii, a później Królestwa Włoch, nadawane w latach 1815–1946.
Historia Order został ustanowiony w Genui 14 sierpnia 1815, pod koniec wojen napoleońskich, przez króla Sardynii Wiktora Emanuela I jako odznaczenie za zasługi wojskowe i miał zastąpić dwa ordery Napoleona, Korony Żelaznej i Legii Honorowej, poprzednio nadawane poddanym włoskim za te zasługi. Początkowo posiadał cztery klasy: Kawaler Wielkiego Krzyża (Cavaliere di gran croce), Komandor (Commendatore), Kawaler (Cavaliere), Żołnierz (Milite). W roku 1855 król Wiktor Emanuel II nadał orderowi nowe statuty, wprowadzając nową II klasę Wielkiego Oficera (Grande Ufficiale) oraz IV, Oficera (Ufficiale). Posiadacze najniższej, V klasy byli odtąd zwani Kawalerami (Cavaliere). W takiej formie order był nadawany także w okresie Królestwa Włoch, istniejącego do 1946.