Jako programy wytyczające kierunki rozwoju, a nie dyktujące określone rozwiązania, mogą one jednak nadal z powodzeniem pełnić funkcje inspirujące, a także kontrolne wobec narodowych praktyk.
Kolejną fazę otwiera konferencja w Hamburgu (1997), której uczestnicy wyrazili wielkie nadzieje wobec międzynarodowej współpracy w dziedzinie edukacji. Na ocenę tych działań przyjdzie nam jednak poczekać, przynajmniej do kolejnej światowej konferencji UNESCO.
Zobacz też Lifelong Learning Programme
Bibliografia Solarczyk H., Edukacja ustawiczna w Niemczech w kontekście międzynarodowym. Wydaw. Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2001.
Kategoria:Pedagogika