Stanisław Opałko (ur. 3 października 1911 w Górze Włodowskiej, zm. 12 września 1993 w Tarnowie) – polski polityk, działacz partyjny i gospodarczy, członek Biura Politycznego KC PZPR (1981–1986), poseł na Sejm PRL I, II, III, IV oraz IX kadencji, przewodniczący Wojewódzkiego Komitetu Frontu Jedności Narodu w Tarnowie (1978–1980)„Dziennik Polski”, r. XXXV, nr 163 (10927), s. 1. Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys thumb|Stanisław Opałko w latach 80. Syn Pawła i Weroniki. W latach 1935–1950 pracował w Fabryce Papieru w Myszkowie, gdzie kolejno był majstrem, brygadzistą, kierownikiem produkcji i dyrektorem. W latach 1951–1952 kierował Zakładami Chemicznymi w Nowej Sarzynie. 23 stycznia 1945 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. W wyniku jej zjednoczenia z PPR od 15 grudnia 1948 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Od lutego 1958 do lutego 1978 zajmował stanowisko dyrektora Zakładów Azotowych im. Feliksa Dzierżyńskiego w Tarnowie. W 1964 uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera mechanika na Politechnice KrakowskiejProfil na stronie Biblioteki Sejmowej. W 1978 przeszedł na emeryturę. W latach 1972–1981 był także wiceprezesem Zarządu Głównego Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego.