Skunksowiec patagoński, surillo patagoński, skunks patagoński (Conepatus humboldtii) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny skunksowatych.
Systematyka Rewizja taksonomiczna w oparciu o analizy morfologiczne, molekularne i kolor sierści przeprowadzona w 2013 roku, wykazała, że Conepatus chinga i C. humboldtii są konspecyficzne, a ponieważ C. chinga został opisany jako pierwszy, to ta nazwa powinna być ważną nazwą tego gatunku.
Występowanie i biotop Skunksowiec patagoński występuje w południowej Argentynie i przyległej do niej części Chile. Zamieszkują trawiaste i zakrzewione tereny skalistych wychodni do wysokości 200–700 m n.p.m. Spotykane również w pobliżu siedlisk ludzkich (domy, budynki).
Charakterystyka Podstawowe dane (samce większe od samic)Długość ciała50–60 cmDługość ogona15–18 cmMasa ciała1,1–4,5 kgDojrzałość płciowa10–11 miesięcyCiąża9 tygodniLiczba młodychw miocie3–7 Wygląd Średniej wielkości ssak. Nogi są stosunkowo krótkie i grube. Łapy uzbrojone w długie pazury, służące do kopania w ziemi. Długi pysk o krótkich, zaokrąglonych uszach i nagim nosie. Sierść koloru czarnego. Po bokach ciała biegną białe paski, które łączą się ze sobą na czole. Gruby, puszysty ogon. Posiada gruczoł zapachowy, wydzielający cuchnącą ciecz.