Henryk Lukrec (ur. 28 września 1884 w WarszawieWedług innych źródeł w 1888 w Warszawie, zob. Henryk Wosiński, Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. Cz. 3: Udział Stronnictwa w pracach parlamentu PRL w latach 1944–1968 (red. Wiktoria Beczek), Warszawa 1969, s. 83., zm. 14 marca 1952 tamże) – polski dziennikarz, działacz społeczny i polityk, poseł na Sejm Ustawodawczy RP (1947–1952).
Życiorys W szkole średniej należał do tajnego kółka politycznego pod znakiem PPS i był współpracownikiem pisemka uczniowskiego. Później prowadził takie kółka uczniowskie w kilku gimnazjach. Dwukrotnie pod zaborem rosyjskim był więziony w Cytadeli Warszawskiej. Kształcił się na studiach w Szwajcarii i Francji (nauki społeczne i filozofia). Szlify dziennikarskie zdobywał w liberalnym „Głosie”. Po śmierci przyjaciela i mistrza Jana Władysława Dawida objął redakcję pisma. W 1908 podjął współpracę z pismem „Społeczeństwo”, którego od 1910 pozostawał redaktorem naczelnym. Był zaangażowany w działalność masonerii. Od 1931 do 1935 zatrudniony jako stały prelegent w Polskim Radio. W 1936 znalazł się wśród członków warszawskiego Klubu Demokratycznego. W tym samym roku stanął na czele redakcji pisma KD „Epoka” (do 1939).