Roman Czesław Rurański (ur. 1 lipca 1931 w Chorzowie, zm. 8 października 2009) – polski ślusarz i polityk, poseł na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji (1976–1989). W młodości piłkarz.
Życiorys W czasie niemieckiej okupacji był zawodnikiem Bismarckhütter SV. Po wojnie występował w Ruchu Chorzów, w którego barwach rozegrał pięć spotkań I ligi i zdobył dwie bramki. W ekstraklasowym debiucie w październiku 1949 złamał podudzie. W 1950 jego zespół (pod nazwą Unii) zdobył wicemistrzostwo Polski. Zakończył karierę wobec problemów z łąkotką.
Posiadał wykształcenie zasadnicze zawodowe (w 1946 ukończył trzyletnie Gimnazjum Przemysłowe i uzyskał dyplom czeladnika w zawodzie ślusarsko-mechanicznym). Pracował w Hucie Batory w Chorzowie jako ślusarz-brygadzista.
W 1959 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w której był członkiem egzekutywy Podstawowej Organizacji Partyjnej. W 1976 uzyskał mandat posła na Sejm VII kadencji w okręgu Chorzów. Zasiadał w Komisji Nauki i Postępu Technicznego oraz w Komisji Przemysłu Ciężkiego, Maszynowego i Hutnictwa. W 1980 i 1985 uzyskiwał reelekcję.