rozpoczął pracę w Archiwum Akt Dawnych miasta Krakowa, jednocześnie podejmując dalsze studia prawnicze, przerwane przez wybuch I wojny światowej.
W czasie wojny walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1916 roku w korpusie oficerów rezerwy piechoty. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był Pułk Telegraficzny. Dzięki poparciu Akademii Umiejętności latach 1916–1918 pracował jako referent do spraw archiwalnych oraz konserwator zabytków archiwalnych i bibliotecznych we Wschodniej Galicji przy Generalnym Gubernatorstwie Lubelskim. Nie przerwał pracy naukowej i w 1917 r. uzyskał doktorat w oparciu o pracę pt. "Jan Haller, kupiec krakowski i jego działalność wydawniczo-księgarska" (opublikowaną w 1933 r. nakładem Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa). Po odzyskaniu niepodległości pozostał w Lublinie, kierując pracą Komisji Archiwalnej, a od 1919 r. jako archiwista Wydziału Archiwów Państwowych.