6 Pułk Saperów im. gen. Ignacego Prądzyńskiego (6 psap) – oddział saperów Wojska Polskiego II RP.
Historia 6 Pułk Saperów został sformowany 25 maja 1921 roku z połączenia 5 bsap mjr. Kazimierza Hackbella, 11 bsap mjr. Stefana Pomirskiego i 12 bsap mjr. Jakuba Pawłowicza.
19 maja 1927 roku Minister Spraw Wojskowych marszałek Polski Józef Piłsudski ustalił i zatwierdził dzień 13 sierpnia, jako datę święta pułkowegoDz. Rozk. MSWojsk. Nr 16 z 19 maja 1927 roku, poz. 174..
Na początku 1929 roku oddział został skadrowany i otrzymał nazwę „kadra 6 Pułku Saperów”. Z końcem stycznia 1929 roku w kadrze pozostało trzech oficerów, a pozostali zostali przeniesieni do innych oddziałów. 25 marca 1930 roku do kadry zostało przeniesionych 19 oficerów rezerwowych i 3 oficerów pospolitego ruszenia. Wiosną 1931 roku kadra została rozformowana. Oficerowie z dniem 1 kwietnia 1931 roku zostali przeniesieni na nowe stanowiska służbowe.
Żołnierze 6 psap
Dowódcy pułku ppłk Emanuel Homolacs (do XI 1922) ppłk Wacław de Lippe Lipski (XI 1922 – VIII 1924) ppłk Gustaw Leonard Herman Stankiewicz (VIII 1924 – †5 I 1925) płk SG Karol Schramm (10 IV 1925 – 5 V 1927) ppłk dypl.