Natomiast panny nosiły różnobarwne chusteczki, które często wiązano naczółkowo w ten sposób, że składano je w szeroki pas okalano nim głowę i wiązano nad czołem podwójnie w rożki. Dodatkiem do stroju kobiecego stanowiły korale z barwionego szkła lub bursztynu (3 sznury korali). Kociewianki nosiły też bursztynowe broszki oraz tzw. zausznice (kolczyki).
Kolorystyka i zdobnictwo Czerwony, brązowy, zielony
Rekonstrukcje Pierwsze próby rekonstrukcji strojów kociewskich zostały podjęte przez dr Józefa Gajka przed wybuchem II wojny światowej. Od lat 50. XX wieku kolejnych opracowań dokonywali Alfred Błażyński i ponownie Józef Gajek, na potrzeby zespołu folklorystycznego ze Starogardu Gdańskiego.
Badacze ks. Władysław Łęga dr Longin Malicki ks. Bernard Sychta dr Józef Gajek
Zbiory muzealne Elementy ubiorów kobiecych i męskich znajdują się w zbiorach: Muzeum Ziemi Kociewskiej w Starogardzie Gdańskim – zbiór liczy 29 elementów z miejscowości Pączewo i powiatu starogardzkiego; Oddziale Etnografii – Spichlerzu Opackim Muzeum Narodowego w Gdańsku – zbiór liczy 29 elementów z miejscowości Pomyje, Wierzbiny, Pączewo, Wda oraz Drzycim; Muzeum Etnograficznym im.