W 1933 został przeniesiony na stanowisko Inspektora Północnej Grupy Szwadronów KOP w Wilnie. 31 sierpnia 1935 otrzymał przeniesienie do Komendy Straży Granicznej w Warszawie na stanowisko II zastępcy komendanta i funkcję tę pełnił do 28 marca 1937. W marcu 1937 objął dowództwo 25 pułku ułanów w Prużanie. Do stopnia pułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Dowodził pułkiem w czasie kampanii wrześniowej. Zamordowany najprawdopodobniej przez nacjonalistów ukraińskich 28/29 września 1939 podczas próby przedarcia się na Węgry.
Był żonaty i miał córkę.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 149 (pośmiertnie) Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5448 (17 maja 1922) Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1935) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie: po raz pierwszy w 1921) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Brązowy Medal za Długoletnią Służbę Odznaka Pamiątkowa „Pierwszej Kadrowej” Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa, 1929)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 19 z 12 grudnia 1929, s.