We wrześniu 1939 uczestniczył w obronie Warszawy, prowadził sekcję techniczną w ramach Robotniczego Komitetu Pomocy Społecznej, powstałego z inicjatywy PPS. Członek Robotniczego Komitetu Pomocy Społecznej i jeden z organizatorów Robotniczych Brygad Obrony Warszawy. Członek Komitetu Obywatelskiego przy dowódcy Armii „Warszawa”. Według jednego ze źródeł został ciężko ranny w swoim mieszkaniu na ul. Oboźnej, zginął w trakcie bombardowania, gdy przenoszono go do szpitalaW. Smreczyński (Zygmunt Zaremba), Jak powstawał WRN, w: Perspektywy walki. Zbiór artykułów i rozpraw pod redakcją Z. Zaremby, Paryż, luty 1947, s. 59.. Także inne źródło wskazało datę śmierci we wrześniu 1939Polska niepodległa: encyklopedia PWN, Bartłomiej Kaczorowski, Danuta Borowska-Mostafa. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008 str. 158.. Według doniesienia prasowego z 4 października 1939 w tym czasie, jako przedstawiciel związków robotniczych był członkiem Komitetu Obywatelskiego, obradującego nad najważniejszymi sprawami życia Warszawy po jej kapitulacji.
Przypisy
Bibliografia
Zygmunt Zaremba, Wojna i konspiracja, Londyn 1957.