thumb|Syntetyczne kryształy czystego bizmutu. Obok sześcian (1 cm³) bizmutu o czystości 99,99% thumb|Kryształ lejkowaty bizmutu Bizmut (Bi, ) – pierwiastek chemiczny, metal bloku p układu okresowego.
Nazwa pochodzi od zlatynizowanego niemieckiego słowa (alternatywna pisownia: ; później i ), pochodzącego od określenia , „biała masa”. W polskim nazewnictwie XIX-wiecznym początkowo dominowała nazwa bismut. Zmianę na bizmut wprowadził Jędrzej Śniadecki w III wydaniu „Początków chemii” i ta wersja została ostatecznie przyjęta przez innych autorów.
Występowanie Jest pierwiastkiem bardzo rzadkim. Jego ilość w skorupie ziemskiej szacowana jest na od 8,5 (ok. 2 razy więcej niż złoto), przez 25, do 170–200 ppb, co daje mu 64 miejsce wśród wszystkich pierwiastków. Występuje w postaci kilku rud: bizmutynitu , bizmutytu , i ochry bizmutowej . W rudach niklu, kobaltu, srebra, cyny i uranu spotykany jest też bizmut rodzimy, w postaci metalicznej. Pozyskiwany jest zazwyczaj jako produkt uboczny podczas wytopu ołowiu i miedzi.
Otrzymywanie Wolny bizmut uzyskuje się przez redukcję jego związków: za pomocą węgla wobec węglanu sodu jako topnika za pomocą kwasu podfosforawego, .
Roczna światowa produkcja bizmutu i jego związków wynosi ok. 8000 ton.