Cechy i wymowa utworu Konstrukcja Opowiadań miłosnych znamionuje literacką erudycję autorki (lub autorów), podstawą opowiadań są bowiem historie starsze, o pochodzeniu antycznym, włoskim lub prowansalskim. Chociaż we wstępie Jeanne Flore przeprasza za niedociągnięcia swojego języka literackiego, w dziele zastosowana jest skomplikowana składnia oraz liczne wyrazy pochodzenia łacińskiego i greckiego.
Bardziej kontrowersyjna jest kwestia wymowy utworu - mimo pochwały kobiecej namiętności i podkreślenia prawa kobiet do przeżywania tego rodzaju miłości, jej rola zostaje ograniczona do pozycji obiektu pożądania i zachwytu. Bohaterki utworu nie domagają się autonomii w zakresie rozwoju osobistego, edukacji ani dostępu do kultury i życia publicznego. Może to wskazywać na dydaktyczny charakter całości i traktowanie kobiet wyzwolonych jako antyprzykładu, niesformułowanej wprost rady, by młode dziewczęta zachowywały czystość i były wierne nawet w nieudanym małżeństwie.
Bibliografia K. Dybeł, B. Marczuk, J. Prokop, Historia literatury francuskiej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005,
Przypisy
Kategoria:Francuskie renesansowe utwory literackie Kategoria:Zbiory nowel