W dalszym ciągu wojny siły cesarskie słabły, co skłoniło walczące strony do zawarcia w 1648 pokoju westfalskiego.
Pomimo tego, że na mocy traktatu z Münster z 15 maja 1648 ustała wojna między Hiszpanią a Niderlandami, wojna między Hiszpanią a Francją toczyła się nadal, tym bardziej że w tym samym 1648 roku we Francji doszło do rebelii szlachty zwróconej przeciwko kardynałowi Mazarin, zwanej Frondą. W tej sytuacji Hiszpanie zwietrzyli okazję do odzyskania Lens. 20 sierpnia 1648 doszło tam do bitwy, po raz kolejny wygranej przez Francuzów.
W 1650 zwycięski w tej bitwie Kondeusz został jednak aresztowany przez obawiającą się o swoją władzę królową-regentkę Annę Austriaczkę. Zwolniony rok później wódz francuski w sierpniu 1652 udał się do Hiszpanii i stanął na czele wojsk walczących z Francją. Na czele wojsk francuskich stanął wówczas Henri de Turenne, który pokonał Hiszpanów w bitwie pod Arras (25 sierpnia 1654). W lipcu 1656 pod Valenciennes Francuzi doznali porażki, jednakże do decydującego starcia doszło 14 czerwca 1658 pod Dunkierką. W bitwie tej Francuzi pod wodzą Turenne’a wraz ze sprzymierzonymi z Ludwikiem XIV Anglikami pokonali dowodzonych przez Kondeusza Hiszpanów, wspieranych przez grupę angielskich jakobitów.