W 1939 został zmobilizowany do wojska. Podczas kampanii wrześniowej pełnił służbę w randze podporucznika piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę został wzięty do niewoli sowieckiej. Według stanu z grudnia 1939 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 15 a 17 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 032/2 z 14 kwietnia 1940Szymański 2005, s. 52.. Został zamordowany między 16 a 19 kwietnia 1940 w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 pod numerem 2963 – dosł. opisany jako Łuczak Stefan (raport dzienny z 24 maja 1943). Przy jego szczątkach znaleziono: kartę szczepień, 2 ks. PKO., pozwolenie na broń oraz wizytówki.