Peter Emil Becker (ur. 23 listopada 1908 w Hamburgu, zm. 7 października 2000 w Getyndze) – niemiecki genetyk, neurolog i psychiatra, którego imieniem nazwano dystrofię mięśniową dziedziczoną recesywnie heterosomalnie (sprzężoną z płcią).
Życiorys Becker studiował w Marburgu, Berlinie, Monachium, Wiedniu i Hamburgu. Studia medyczne ukończył w 1933 roku. Postanowił specjalizować się w neurologii oraz psychiatrii. Od 1936 do 1938 pracował jako asystent w Zakładzie Antropologii, Genetyki Człowieka i Eugeniki im. cesarza Wilhelma z profesorem Eugenem Fischerem.
Był członkiem SA od 1934, a w 1940 roku przystąpił także do NSDAP. W 1942 został powołany do służby wojskowej w Luftwaffe jako lekarz. Od 1943 pracował z profesorem w klinice neurologii i psychiatrii na Uniwersytecie we Fryburgu, gdzie następnie był wykładowcą latach 1946–1957, do czasu aż został mianowany profesorem genetyki na Uniwersytecie w Getyndze. Pracował na tym stanowisku przez kolejne 18 lat. W tym czasie napisał podręcznik do genetyki oraz był jednym z redaktorów czasopisma „Humangenetik”.