Marek Licyniusz Krassus Frugi (konsul 27 n.e.) — część 1

Marek Licyniusz Krassus Frugi – rzymski polityk w początku pryncypatu.

Syn Marka Licyniusza Krassusa Frugi (konsula w 14 p.n.e.), rodzonego syna Marka Kalpurniusza Pizona Frugi, ale adoptowanego przez Marka Licyniusza Krassusa, wnuka triumwira Krassusa.

W młodości studiował w Atenach. Był członkiem kolegium pontyfików. Około 22 n.e. był członkiem pięcioosobowej komisji senackiej, nadzorującej budowle publiczne (curatores locorum publicorum iudicandorum). W 24 n.e. sprawował urząd pretora miejskiego zastępując Marka Plaucjusza Sylwana. Konsul w 27 n.e. razem z Lucjuszem Kalpurniuszem Pizonem.

Naraził się na niełaskę cesarza Kaliguli przez nazwanie swego najstarszego syna Gnejuszem Pompejuszem Wielkim, na cześć znamienitego przodka Pompejusza. Kaligula zabronił używania synowi Licyniusza przydomka Wielki (Magnus) i nie skazał go na śmierć tylko dlatego, że ten był jeszcze chłopcem.