Estadio de Sarrià (kat. Estadi de Sarrià) – nieistniejący już stadion piłkarski w Barcelonie, funkcjonujący w latach 1923–1997. Wybudowany między 1922, a 1923 pod nazwą Camp de la Manigua na potrzeby Espanyolu Barcelona, który w latach 1923–1997 rozgrywał na nim wszystkie swoje mecze w goli gospodarza. Jeden z obiektów, na których odbyły się Mistrzostwa Świata 1982 i turniej piłkarski podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich 1992. Zamknięty pod koniec czerwca 1997, ostatecznie wyburzony we wrześniu 1997. W jego miejscu wybudowano część osiedla mieszkalnego.
Przez sympatyków Espanyolu, Estadio de Sarrià był otoczony szczególnym kultem i przez kilka dekad stanowił coś więcej niż tylko zwykły stadion. Ów fenomen można wytłumaczyć przede wszystkim faktem, że był to pierwszy w historii obiekt należący do klubu (formalnie od 1948). Ponadto jego architektura sprzyjała lepszemu odbiorowi widowisk (stadion typowo piłkarski, trybuny zlokalizowane relatywnie blisko boiska, konstrukcja trybun zapewniała dobrą widoczność z niemal każdego miejsca).