Sławomir Bralewski (ur. 31 lipca 1962 w Łodzi) – polski historyk, bizantynolog, profesor doktor habilitowany – wykładowca na Uniwersytecie Łódzkim. Członek Komisji Bizantynologicznej Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN. Zainteresowany badawczo historią starożytnego Bizancjum, szczególnie relacjami między państwem a Kościołem w późnym cesarstwie rzymskim i wczesnym Bizancjum (IV–VI w. n.e.), ze szczególnym uwzględnieniem polityki Konstantyna Wielkiego oraz przekazu historiografii kościelnej, oraz recepcją papiestwa na Wschodzie.
Życiorys Absolwent (1981) I Liceum Ogólnokształcącego w ŁodziJan Kamiński (red.), Nasz Wiek. Gimnazjum i Liceum imienia Mikołaja Kopernika w Łodzi 1906-2006. Zarys historyczny. Wspomnienia., 2006, s. 520, ISBN 83-908655-0-5.. W latach 1981–1986 studiował historię w Instytucie Historii Uniwersytetu Łódzkiego, którą ukończył z wyróżnieniem. Zatrudniony na stanowisku asystenta w Zakładzie Historii Powszechnej Starożytnej i Średniowiecznej UŁ (następnie w reaktywowanym Zakładzie Historii Bizancjum). W 1995 roku obronił rozprawę doktorską Imperatorzy późnego cesarstwa rzymskiego wobec zgromadzeń biskupów, napisaną pod kierunkiem prof. Waldemara Cerana. Od 1995 zatrudniony jako adiunkt w Zakładzie Historii Bizancjum UŁ (od 2003 roku podniesionego do rangi Katedry Historii Bizancjum).