Brał udział w kampanii wrześniowej w ramach 33 Dywizji Piechoty jako dowódca kolumny amunicyjnej. W kwietniu 1940 z polecenia CKRL osiadł na Kielecczyźnie. W sierpniu 1940 opracował pierwszą instrukcję organizacyjną Batalionów Chłopskich. Jesienią tego roku objął funkcję komendanta Okręgu Kielce tej organizacji i sprawował ją do końca okupacji. Należał do komitetu redakcyjnego agencji Ziemia, która była organem prasowym kierownictwa Stronnictwa Ludowego „Roch” i Komendy Okręgu BCh. Był organizatorem komórek Kierownictwa Walki Cywilnej na terenie województwa kieleckiego. Organizował także sądy podziemne.

Po wojnie kontynuował działalność w Związku Młodzieży Wiejskiej. W 1945 przystąpił do PSL, z listy którego został w 1947 wybrany na posła z okręgu Częstochowa. Dwa lata później, jesienią 1949, znalazł się wśród członków ZSL. W 1949 pracował krótko jako redaktor „Chłopów i Państwa”. Od 1950 do 1970Słownik Mariana Wojtasa podaje, iż był redaktorem w latach 1950–1951 i 1957–1972 był redaktorem w „Zielonym Sztandarze”, a w latach 1950–1951 redaktorem naczelnym tego pisma. Był członkiem Głównego Sądu Partyjnego ZSL i Rady Naczelnej ZBoWiD. W 1982 wszedł w skład Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Wincentego Witosa w Warszawie, który został odsłonięty w 1985J. Sałkowski, T.