Oblężenie Miletu – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 334 p.n.e., zakończone zdobyciem bronionego przez wojska perskie miasta przez Macedończyków.
Po sukcesach Aleksandra w Azji Mniejszej i zwycięskiej bitwie nad Granikiem, Macedończycy zajęli Efez. Komendant Miletu listownie zaproponował wtedy poddanie swojego miasta. Jednak kilka dni po wkroczeniu do Efezu, zauważono perskie okręty kierujące się na północ, w stronę Miletu Na wieść o tym komendant Miletu zmienił i postanowił bronić miasta. Aleksander wysłał w tamtym kierunku flotę Związku Helleńskiego pod dowództwem Nikanora, po czym sam z większością sił lądowych wyruszył do Miletu oraz nakazał wojskom Parmeniona i Alkimachosa dołączenie do jego sił. Flota Aleksandra dotarła do celu trzy dni wcześniej niż Persowie. Dzięki zajęciu korzystnej pozycji obronnej w rejonie wyspy Lade, licząca 160 okrętów flota grecka uniemożliwiła liczącej 400 okrętów flocie perskiej wsparcie garnizonu Miletu. W tym czasie do Miletu dotarły macedońskie siły lądowe, które szybko zajęły dolne miasto. Parmenion doradzał Aleksandrowi wydanie Persom bitwy morskiej, lecz król zdecydowanie się temu sprzeciwił.