thumb|Podpalaczka na pocztówce propagandowej wydanej przez rząd francuski w czerwcu 1871 roku Podpalaczki (fr. pétroleuses) – określenie występujące w propagandzie wojsk wersalskich (rządowych), w czasie krwawego tygodnia oraz po upadku Komuny Paryskiej w odniesieniu do kobiet z niższych klas społecznych, które miały przy pomocy substancji zbliżonych do koktajlu Mołotowa podpalać w ostatnich dniach walk budynki publiczne oraz prywatne domy w zamożnych dzielnicach miasta. W kolejnych latach określenie to zostało rozciągnięte na wszystkie kobiety, które uczestniczyły w Komunie. Według nowszych ustaleń działalność podpalaczek została najprawdopodobniej całkowicie wymyślona przez propagandzistów rządowych.
W oficjalnej propagandzie podpalaczki były przedstawiane jako odrażająco brzydkie, nędznie ubrane kobiety (najczęściej robotnice), poruszające się w grupach po Paryżu i na własną rękę dokonujące celowych podpaleń przy pomocy substancji przenoszonych w pojemnikach na mleko. Ich działalności wersalczycy przypisywali zniszczenie w ostatnich dniach Komuny Paryskiej pałacu Tuileries, ratusza oraz całych kwartałów domów w rejonie ulicy Rivoli. Podpalaczki były również przedstawiane jako winne aktów wandalizmu dokonywanych w domach zamożniejszych obywateli miasta, którzy uciekli z niego w obawie przed komunardami.