Przyjęcie zasady solum Verbum budzi w Lutrze refleksję eklezjologiczną. Jego zdaniem Kościół jest genetycznie zależny od Słowa Bożego i nie może istnieć w oderwaniu od niego. Kościół jest tam, gdzie czysto i wiernie jest zwiastowane Słowo Boże.
Sakrament jako środek łaski Bożej jest połączeniem niewidzialnego słowa i widzialnego, materialnego znaku. Słowo Boże decyduje o istocie sakramentu. O chrzcie Luter mówi: Woda wprawdzie tego nie czyni (tzn. odpuszczenia grzechów) ale Słowo Boże, które jest z wodą i przy wodzie (...) gdyż bez Słowa Bożego woda jest samą tylko wodą, a nie chrztem, lecz połączona ze Słowem Bożym jest chrztem, natomiast o Wieczerzy Pańskiej: Spożywanie i picie wprawdzie tego nie czynią, lecz te słowa: Za was się daje i wylewa na odpuszczenie grzechów. Albowiem słowa te obok cielesnego pożywania i picia stanowią główną część sakramentu, i kto tym słowem wierzy, ten ma, co one mówią i opiewają, to jest odpuszczenie grzechów.
Zobacz też Prawo i Ewangelia
Bibliografia
Kategoria:Teologia protestancka Kategoria:Zwroty łacińskie