Andrea Mantegna W 1490 roku powstało inne dzieło włoskiego malarza Andrei Mantegni – Judyta z głową Holofernesa. Jest to mały obraz przedstawiający wiernie opowieść starotestamentową. Judyta wychodzi z namiotu i podaje głowę służącej, a ta wsadza ją do torby na żywność. Ciekawym motywem jest łoże, na którym widoczna jest jedynie stopa zabitego. Ten mebel był zarezerwowany dla królów i osób zamożnych.
Giorgione Włoski malarz renesansowy Giorgione na obrazie Judyta z głową Holofernesa z ok. 1503 roku, przedstawił Judytę jako piękną, niewinną kobietę z olbrzymim mieczem. Jej lewa noga w erotycznej pozie wysuwa się spod tuniki i przytrzymuje głowę Holofernesa leżącą na ziemi. Do XIX wieku autorstwo obrazu przypisywano Rafaelowi, sugerując się harmoniczną i łagodną kompozycją. Głębsze badania nad pracami mistrza potwierdziły, iż technika zastosowana do przedstawienia miasta pogrążonego we mgle, widocznego w tle, była charakterystyczna dla Giorgionego. Znawca malarstwa Giorgio Vasari technikę tę nazwał "malowanie kolorem", czyli bez rysunku przygotowawczego. Widoczne zastosowanie sfumato we fragmencie z głową wskazuje na wpływy Leonarda da Vinci. Obraz początkowo znajdował się w kolekcji Pierre’a Crozata, a następnie u Louisa Antoine’a. W 1772 roku został zakupiony przez Katarzynę II.