Edipresse, Warszawa 2005, , str. 57-58..
Jacopo Tintoretto W latach 1577–1578 włoski malarz manierystyczny Jacopo Tintoretto namalował Judytę i Holofernesa. Scena przedstawia Judytę zaraz po zabiciu Holofernesa. Innowacyjnością obrazu jest przedstawienie kobiety w trakcie zakrywania ciała, jakoby w geście wstydu i poczucia winy. U dołu służąca chowa głowę do worka. Tintoretto, często zwany "weneckim Rubensem", przy tworzeniu dzieła zastosował skróty perspektywiczne i zdynamizował postacie poprzez linie ukośne. Wszystkie ciała pochylone są w lewo, przy czym prawa noga klęczącej służącej, prawa ręka Holofernesa i ręce Judyty są skierowane ukośnie w prawą stronę, co daje efekt ruchu.Obraz został podpisany przez autora, a jego sygnatura znajduje się na podeście łóżka. Obecnie dzieło można obejrzeć w Prado w Madrycie.
W epoce baroku po motyw z Judytą w roli głównej sięgali Artemisia Gentileschi, przedstawiający brutalny moment zabójstwa, a także Rubens, Lavinia Fontana, Guido Reni. W późniejszych okresach motyw stracił na znaczeniu, choć odwoływali się do niego np.