Paweł Mikołaj Dubiel, ps. i krypt. „Paweł Lubojański”, „Paweł Śląski”, „Paweł Zabrski” (jr.), PD, P.Ś., P.Z. (ur. 6 grudnia 1902 w Królewskiej Hucie, zm. 11 listopada 1980 w Katowicach) – polski działacz narodowy na Górnym Śląsku, dziennikarz, prezydent Zabrza (1945–1948), poseł na Sejm Ustawodawczy (1947–1952)Rajmund Hanke, Paweł Mikołaj Dubiel, w: Chorzowski słownik biograficzny, Chorzów 1997, s. 49. F. Szymiczek (Paweł Mikołaj Dubiel, w: Śląski słownik biograficzny, tom I, Katowice 1999, s. 81) podaje, iż w Sejmie Ustawodawczym Dubiel zasiadał od 1949. oraz na Sejm PRL II, III i IV kadencji (1957–1969).
Życiorys Był synem polskiego działacza narodowego na polskim Górnym Śląsku i publicysty, również Pawła i Marii z Lubojańskich. Miał brata Józefa, również polityka. Posiadał wykształcenie średnie. W 1920 wstąpił do Narodowej Partii Robotniczej. Był działaczem Związku Młodzieży Pracującej „Jedność” oraz Związku Obrońców Śląska. Wziął udział w akcji plebiscytowej w rejencji opolskiej, a także w II i III powstaniu śląskim. 3 grudnia 1921 został wybrany na zastępcę przewodniczącego Komitetu Polskiego dla Górnego Śląska. Na początku lat 20. redagował pisma „Górnoślązak” i „Polak”.