(Люся, стоп!). W 1983 otrzymała tytuł Ludowy Artysta ZSRR.
Życie prywatne Pierwszym mężem L. Gurczenko był scenarzysta Borys Andronikaszwili, z którym miała córkę Maszę. Drugim mężem aktorki był aktor Aleksander Fadiejew, trzecim – piosenkarz Iosif Kobzon, czwartym – muzyk Konstantin Kuperweis, a od 1992 producent Siergiej Senin.
Zmarła na atak serca. Pochowana na Cmentarzu Nowodziewiczym w MoskwieНоводевичье кладбище. Гурченко Людмила Марковна (1935-2011).. Ludmiła Gurczenko była autorką powieści opartej na motywach biograficznych pt. Moje wzrosłoje dietstwo (Moje dorosłe dzieciństwo).
Wybrana filmografia 1956 – Droga prawdy jako Lusia 1956 – Noc sylwestrowa jako Lena Kryłowa 1958 – Dziewczyna z gitarą jako Tania 1960 – Roman i Francesca jako Francesca Caroldini 1961 – Bałtyckie niebo jako Sonia Bystrowa 1961 – Człowiek znikąd 1964 – Wesele Balzaminowa jako Ustenka 1966 – Nie i tak jako Lusia Korabliewa 1970 – Jeden z nas jako Kława Czarowa 1970 – Mój dobry papa jako Walentina Nikołajewna 1971 – Korona carów rosyjskich jako Agrafiena Zawołżska 1972 – Letnie sny jako Galina Sachno 1973 – Dzieci Waniuszyna jako Kławdia Szczotkina 1975 – Dziennik dyrektora szkoły jako Ina Siergiejewna 1976 – Dwadzieścia dni bez wojny jako Nika 1976 – Romans sentymentalny jako Maria Pietriczenko 1977 – Rodzinny melodramat