Wanda Paulina Żeleńska z domu Grabowska (ur. 1 września 1841 w Warszawie, zm. 27 marca 1904 w KrakowieNekrologia Czas 1904 nr 71 z 28 marca s.3) – polska pisarka i tłumaczka. Matka Tadeusza Boya-Żeleńskiego.
Życiorys Pochodziła z rodziny żydowskich uszlachconych frankistów – neofitówNeofici Polscy, T.Jeske-Choiński, s. 76, Warszawa, 1904.. Była córką Jana Andrzeja Grabowskiego (1808–1880) i Izabelli z domu JasińskiejNa podstawie akt stanu cywilnego parafii rzymskokatolickiej Przemienienia Pańskiego w Warszawie, akt nr 22/1872, dostęp: 2016-03-06.
Wyszła za mąż za kompozytora Władysława Żeleńskiego (1837–1921), z którym miała synów: Stanisława Gabriela (ur. 1873), Tadeusza (ur. 1874) i Edwarda Narcyza (ur. 1878).
Była zaprzyjaźniona – mimo różnicy wieku – z Narcyzą Żmichowską „Gabryellą” (1819–1876), o czym świadczy zachowana korespondencja – 185 listów. Cztery siostry Grabowskie mieszkały w Warszawie w tym samym domu przy ulicy Miodowej, w którym znajdowało się mieszkanie Gabryelli, co stało się początkiem przyjaźni. Dla wcześnie osieroconej Wandy Gabryella stanowiła wzór do naśladowania. Tej przyjaźni Boy-Żeleński poświęcił znaczną część książki Ludzie żywi.