Zgrupowania Commando – polskie zgrupowania bojowe do zadań specjalnych, które podczas II wojny światowej w składzie 2 Korpusu Polskiego brały udział w walkach na froncie włoskim.

Pierwsze Zgrupowanie Pierwsze Zgrupowanie Commando zostało utworzone 16 maja 1944 w trakcie walk o Monte Cassino. Tworzyły go 1 Samodzielna Kompania Commando oraz szwadron szturmowy 15 Pułku Ułanów Poznańskich. Jego dowódcą został major Władysław Smrokowski z 1 Samodzielnej Kompanii Commando (w jego zastępstwie kompanią dowodził kapitan Stefan Zalewski). Podporządkowano je 5 Kresowej Dywizji Piechoty. W dniach 16–19 maja Zgrupowanie wzięło udział wraz z 6 Lwowską Brygadą Piechoty w zaciętych walkach z Niemcami o wzgórze San Angelo. Wspominał Jerzy Cieniewicz: Zgrupowanie zdobyło wzgórze odnosząc w czasie tych walk znaczne straty wynoszące 8 zabitych oraz 52 rannych. Maciej Zajączkowski pisał: Po bitwie o Monte Cassino Zgrupowanie zostało rozwiązane.