Wytyczne dla cenzorów zawierały na liście autorów zakazanych jego nazwisko głosząc: „(...) w stosunku do niżej wymienionych pisarzy, naukowców i publicystów przebywających na emigracji (w większości współpracowników wrogich wydawnictw i środków propagandy antypolskiej) należy przyjąć zasadę bezwarunkowego eliminowania ich nazwisk oraz wzmianek o ich twórczości, poza krytycznymi, z prasy, radia i TV oraz publikacji nieperiodycznych o nienaukowym charakterze (literatura piękna, publicystyka, eseistyka)”. Jego twórczość pisarska została upowszechniona w Polsce dopiero po 1989 r.
Był pierwszym mężem Izabeli „Czajki” StachowiczCzajka, Król węży i salamandra, wyd. II, Warszawa 1960..
Prace Klasycy socjologii (wyd. 1933) Militaryzacja stronnictwa politycznego (wyd. 1935) Socjologia współczesna (wyd. 1938) Zagadnienia socjologii teatru (wyd. 1938) Amerykańskie stronnictwa polityczne (wyd. 1957) Żydzi w kulturze polskiej (wyd. 1961) → wyd. 2003: Biblioteka Więzi, . Wyznania starego człowieka (wyd. 1979)
Przypisy
Bibliografia
Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969) Czajka (Izabela Stachowicz), Król węży i salamandra, wyd.