Oskar Schröder (ur. 6 lutego 1891 w Hanowerze, zm. 26 stycznia 1958 w Monachium) – niemiecki lekarz oraz szef służb medycznych Luftwaffe. Zbrodniarz wojenny, który w obozie koncentracyjnym w Dachau przeprowadzał na więźniach eksperymenty pseudomedyczne, głównie związane z wodą morską. Został postawiony przed Sąd Wojskowy podczas procesów norymberskich.
Kariera Oskar Schröder studiował na Akademii Kaiser-Wilhelm od 1910 do 1914 roku na wydziale medycyny, doktorat uzyskał w Berlinie dnia 30 sierpnia 1919 roku. W czasie gdy wybuchła I wojna światowa pełnił funkcję lekarza wojskowego. Po wojnie rozpoczął naukę w dziedzinie laryngologii w Königsbergu, która trwała przez około 5 lat (1920–1925). 1 stycznia 1931 roku wysłano go do wojskowego biura inspektoratu medycyny i pracował tam jako lekarz w wojskowym szpitalu oraz administracji wojskowej. W maju 1935 roku za sprawą wieloletniego przyjaciela Ericha Hippke przyjęto go na stanowisko szefa działu personalnego w Ministerstwie Lotnictwa III Rzeszy. Podczas II wojny światowej w lutym 1940 roku został lekarzem w drugiej flocie lotniczej i jako główny major przewodniczył w służbie medycznejTranslation od document NO-449, Office of U.S.