Bolesław Szarecki (ur. 1874Źródła wskazały datę dzienną urodzenia 17 marca, 1, 7 lub 20 września 1874 – w Mińsku, zm. 23 lutego 1960 w Warszawie) – polski wojskowy lekarz-chirurg, generał dywizji Wojska Polskiego, szef Departamentu Służby Zdrowia MON, Naczelny Chirurg WP (1949–1957), profesor nauk medycznych, prezes Polskiego Związku Łowieckiego (1946–1953), kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys thumb|gen. bryg. Bolesław Szarecki w 1944 thumb|Popiersie gen. Bolesława Szareckiego na terenie Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (d. Wojskowa Akademia Medyczna) left|thumb|Grób gen. Bolesława Szareckiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Był synem Jerzego i Karoliny z Podzielskich. Pochodził z rodziny polskiego kolejarza. Ukończył w 1904 Wydział Lekarski Cesarskiego Uniwersytetu Charkowskiego. W tym samym roku został powołany do armii carskiej i skierowany na front rosyjsko-japoński, pełniąc obowiązki chirurga w pociągu sanitarnym. Następnie podjął pracę w klinice chirurgicznej charkowskiego uniwersytetu, gdzie się doktoryzował (1912) i habilitował.