W szczególności systemy te powinny stosować następujące zabezpieczenia: Polityka bezpieczeństwa wymuszająca wybieranie przez użytkowników haseł o odpowiedniej długości i złożoności, lub generowanie i przydzielanie im takich haseł. Ograniczenie liczby prób uwierzytelenienia. Po przekroczeniu ustalonego limitu logowanie na dany identyfikator użytkownika jest blokowane na stałe lub czasowo. Jest to szczególnie istotne w przypadku haseł z założenia bardzo krótkich (PIN). Ograniczenie do trzech prób zapewnia wystarczającą ochronę przeciwko atakom automatycznym już dla haseł o entropii rzędu 20. Bezpieczne przechowywanie haseł. Hasła w systemach teleinformatycznych są z reguły przechowywane w sposób uniemożliwiający ich odtworzenie (np. z użyciem funkcji skrótu, tzw. haszowanie), co chroni przed odtworzeniem dużej liczby haseł w przypadku nieuprawnionego uzyskania dostępu do bazy oraz umożliwia zapewnienie niezaprzeczalności działań użytkownika.
Do przekształcania haseł stosuje się algorytmy oparte na jednokierunkowych kryptograficznych funkcjach skrótu.