według raportu Human Rights Watch obydwie strony dopuściły się w tym czasie łamania praw człowieka. W toku starć życie straciło ok. 800 osób (według innego źródła – 500). Już po wymuszeniu zawieszenia broni przez wojska rosyjskie ponad 30 tys. Inguszów musiało opuścić swoje domy w Osetii Północnej i znalazło się w obozach dla uchodźców na terenie Inguszetii. Jak podaje raport HRW, było to masowe wypędzenie ludności dokonane przez siły osetyjskie wspierane przez wojska rosyjskie. Ustalenie precyzyjnej liczby wypędzonych nie jest możliwe z powodu braku niebudzących wątpliwości szacunków dotyczących ogólnej liczby Inguszów żyjących w Osetii Północnej. Wielu z nich pozostawała bowiem na jej terenie nielegalnie i nie była uwzględniana w danych spisów ludności. Dane rosyjskie mówią o 46 tys. przesiedlonych, podczas gdy szacunki inguskie mówią nawet o 64 tys. Według danych osetyjskich także 9 tys. Osetyjczyków musiało z powodu konfliktu uciec z rejonu prigorodnego, jednak większość z nich wróciła.