Powstanie chłopskie w Sambii – antyfeudalna rebelia chłopska, która miała miejsce na terenie Prus Książęcych w 1525 roku. Oprócz chłopów niemieckich brała w nim udział także rdzenna pruska ludność tego kraju.
Przyczyny powstania Główną przyczyną powstania, były nasilające się obciążenia feudalne, jakie były udziałem chłopów mieszkających na terenach Prus Książęcych, dawnego państwa krzyżackiego. Wzrost obciążeń był spowodowany ruiną gospodarczą, w jaką popadło państwo zakonne po licznych wojnach z Polską, szczególnie po tej ostatniej, która doprowadziła do likwidacji Zakonu i utworzenia w jego miejsce państwa świeckiego. Władze tego państwa próbowały ratować finanse poprzez zwiększanie obciążeń i pańszczyzny, wywołując tym samym rosnące niezadowolenie. Niezadowolenie zmieniło się w wolę oporu, gdy dotarły do nich wieści o wydarzeniach w Niemczech, gdzie pod wpływem radykalnych haseł reformacyjnych doszło do wielkiego powstania chłopów przeciwko panom feudalnym. Dodatkowym czynnikiem była postawa rdzennej ludności pruskiej, poddawanej polityce germanizacyjnej, która nadal pielęgnowała pamięć powstań pruskich z XIII wieku i która była skłonna do buntów.