Tyzanidyna, tizanidyna (łac. Tizanidinum) – organiczny związek chemiczny zawierający heterocykliczne struktury 2-imidazoliny i benzotiadiazolu połączone mostkiem azotowym.
Tyzanidyna jest stosowana w postaci chlorowodorku jako lek zwiotczający mięśnie szkieletowe. Działa na zasadzie pobudzania receptorów α2-adrenergicznych (jest ich agonistą).
Własności farmakologiczne i mechanizm działania Hamuje polisynaptyczne impulsy nerwowe. Poraża również interneurony rdzeniowe, które pośredniczą w przekazywaniu bodźców. W efekcie powoduje zwiotczenie mięśni szkieletowych. Działanie to utrzymuje się dłużej niż po zastosowaniu leków kuraryzujących działających na płytkę ruchową. Nasila działanie leków uspokajających, etanolu i innych leków obniżających napięcie mięśni. Wykazuje umiarkowane działanie przeciwbólowe.
Tyzanidyna podnosi aktywność enzymów wątrobowych (AspAT i AlAT).
Wskazania niektóre schorzenia kręgosłupa, zespoły szyjne lub lędźwiowe schorzenia ośrodkowego układu nerwowego, którym towarzyszy nadmierne napięcie mięśni: stwardnienie rozsiane, choroby rdzenia kręgowego, udar mózgu, mózgowe porażenie dziecięce bóle migrenowe