Operacja Norwooda, procedura Norwooda – kardiochirurgiczny zabieg operacyjny serca, który został opracowany i po raz pierwszy pomyślnie przeprowadzony przez zespół amerykańskiego kardiochirurga dziecięcego Williama Norwooda jr.. Ten zabieg jest zwykle wykonywany w przypadku leczenia zespołu niedorozwoju lewej części serca, atrezji zastawki dwudzielnej lub innych wad serca o typie pojedynczej komory.
Największym zagrożeniem w wymienionych wadach jest to, że serce nie pompuje odpowiedniej ilości krwi do krążenia dużego, tj. nie rozprowadza krwi po całym organizmie. Celem operacji Norwooda jest połączenie pojedynczej komory serca z krążeniem dużym. Aby to osiągnąć, wstrzymuje się przepływ krwi do płuc i formuje alternatywną drogę dopływu krwi do tego organu.
Operacja Norwooda należy do skomplikowanych i można przeprowadzać ją różnie w zależności od rozpoznania oraz ogólnego stanu serca. Polega na oddzieleniu pnia płucnego od lewej i prawej tętnicy płucnej i połączeniu go z częścią aorty. Często konieczne jest poszerzenie aorty wstępującej i łuku aortą, do czego wykorzystuje się tkanki pacjenta lub odpowiednie tkanki homogenne.