Arycja Potomkini wrogiego Tezeuszowi rodu, zakochana z wzajemnością w Hipolicie. Skontrastowana z postacią Fedry – jej miłość nie jest mroczną obsesją, a uczuciem wynikającym z jednej strony z poczucia dumy i triumfu nad hardością i niechęcią Hipolita wobec kobiet, z drugiej – z nadziei na wolność i polityczne korzyści, jakie przyniósłby jej związek z synem Tezeusza. Tym samym Arycja jest postacią reprezentującą skłonność do kompromisów i małostkowe uczucia zwykłego człowieka.
Enona Piastunka Fedry, namawiająca swoją panią do kolejnych intryg. Reprezentuje relatywizm moralny, usprawiedliwiający czynienie zła, jeśli miałoby to na celu uratowanie swojego życia.
Przypisy Małgorzata Budzowska, Fedra, czyli o etyce uczuć w tragediach Eurypidesa, Seneki i Racine’a, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2010, s. 16. Małgorzata Budzowska, Fedra, czyli o etyce uczuć w tragediach Eurypidesa, Seneki i Racine’a, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2010, s. 228. Małgorzata Budzowska, Fedra, czyli o etyce uczuć w tragediach Eurypidesa, Seneki i Racine’a, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2010, s. 235. Małgorzata Budzowska, Fedra, czyli o etyce uczuć w tragediach Eurypidesa, Seneki i Racine’a, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa 2010, s.