zwróćmy też uwagę, że w nawiasie z lewej (z symbolami sum) w każdym ze składników mamy inny układ indeksów przy deltach Kroneckera. Dla lewego składnika mamy co powoduje że nie zeruje się on tylko gdy Natomiast dla składnika prawego mamy co powoduje, że nie zeruje się on tylko gdy To powoduje redukcję podwójnych sum do pojedynczych niezerowych wyrazów oraz finalne odwrócenie indeksów w prawym wyrazie z pochodnymi (w stosunku do wyrazu lewego).
Ostatecznie tensor naprężenia można zapisać, używając operatorów następująco (literka T w górnym indeksie oznacza transpozycję macierzy):
{| class="toccolours collapsible collapsed" width="60%" style="text-align:left" !Detale
Zapiszmy
gdzie:
W zapisie macierzowym mamy
Rozpiszmy z osobna obydwie macierze (uwzględniając od razu, że gdy oraz to, że )
Wprowadzając symbol sumy (pomijany wcześniej w związku z użyciem notacji sumacyjnej Einsteina) oraz korzystając z definicji dywergencji pola wektorowego, możemy (po prawej stronie poniższego ciągu równości) zapisać operatorowo
Zauważmy tu, że w wyrażeniu po trzecim znaku równości, tam gdzie wektor prędkości i operator nabla zostały zapisane jawnie (czyli jako wektory kolumnowe, tj.