Ukraińską nazwę rejonu zmieniono z Устрико-Дольнівський na Нижньо-Устрицький1944 рік в історії (history.org.ua).
W marcu 1945, w wyniku wytyczenia granicy między ZSRR a Polską, trzy niewielkie fragmenty rejonu ustrzyckiego włączono do Polski, do reaktywowanego powiatu leskiego, od 18 sierpnia 1945 w nowym woj. rzeszowskimInformator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej – 1948 r.: gromadę Bóbrka – włączono ją do gminy Olszanica; zachodnią część Łobozewa – włączono ją do gromady Bóbrka w gminie Olszanica; zachodnią część Ustjanowej – włączono ją do gromady Stefkowa w gminie Olszanica.
W 1946 roku rejon ustrzycki podzielony był na 29 rad: jedną miejską i 28 wiejskich (stan na 1 września 1946)NBUV:
rada wiejska Bandrów (Бандрівська сільська рада) – wieś Bandrów (Бандрів); rada wiejska Berehy Dolne (Долішньо-Берегівська сільська рада) – wieś Berehy Dolne (Долішні-Береги); rada wiejska Chmiel (Хмільська сільська рада) – wieś Chmiel (Хміль), chutor Dwerniczek (Дверничок), chutor Sikawiec (Сиаквець); rada wiejska Chrewt (Хревтська сільська рада) – wieś Chrewt (Хревть), chutor Liwobrat (Ливобрат), chutor Rajskie (Райське)Część prawobrzeżna, nie dotyczy głównej wsi Rajskie na lewym brzegu Sanu., chutor Tworylne (Творильне)Część prawobrzeżna, nie dotyczy głównej wsi Tworylne na lewym brzegu Sanu.; rada