Od lat 30. do 1 kwietnia 1975 rokuZarządzenie Ministrów Komunikacji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska oraz Spraw Wewnętrznych z dnia 16 grudnia 1974 r. w sprawie znaków i sygnałów na drogach () tablice drogowskazowe miały kształt żółtego prostokąta z czarnym obramowaniem i napisamiRozporządzenie Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 20 lipca 1968 r. w sprawie ruchu na drogach publicznych (). Tego samego dnia wprowadzono drogowskazy do miejscowości w formie strzały, nie zawierające odległości w kilometrach oraz tablice kierujące do miejscowości za pomocą strzałek (obecny znak E-2a). Do 30 czerwca 1981 roku obowiązywał okres przejściowy, związany z wymianą oznakowania.
Znaki E-15e (numer drogi wojewódzkiej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 10 t), E-15f (numer drogi krajowej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 10 t), E-15g (numer drogi krajowej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 8 t) i E-15h (numer drogi wojewódzkiej o dopuszczalnym nacisku osi pojazdu do 11,5 t), pomimo unieważnienia na mocy przepisów wchodzących w życie w marcu 2021 rokuRozporządzenie Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 marca 2021 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie znaków i sygnałów drogowych (), wciąż znajdują się przy niektórych drogach (np. wielkopolski odcinek DK24).