W 1942 wstąpił w szeregi Armii Krajowej (pod pseudonimami Skoczek i WiesławPolska Podziemna. Samodzielny Okręg Polesie ZWZ-AK: „Forteca”, „Rydze”, „Żuraw”, „Kwadra”, „Twierdza”, dws-xip.pl, następnie posługiwał się również fikcyjnym nazwiskiem Marynowski). Był adiutantem komendanta 30 Dywizji Piechoty AK, a także kierownikiem dywersji – organizował sabotaż linii kolejowej Brześć – Kowel – Sarny. Chronił mieszkańców Wołynia przed partyzantką Ukraińskiej Armii Powstańczej. W 1944 przystąpił do radzieckiej partyzantki na Lubelszczyźnie. W tym samym roku został aresztowany w Siedlcach i zesłany do łagru Nagornaja koło Permu, z którego powrócił do Polski w 1946.

Osiadł w Toruniu (rodzina zamieszkała uprzednio w Pędzewie), gdzie kierował Urzędem Kontroli Prasy (1946–1952), a także współpracował z „Głosem Demokratyczny” oraz „Głosem Pomorza”. W 1946 wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego. W 1952 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. W styczniu 1953 objął funkcję redaktora naczelnego przejętego uprzednio od Stronnictwa Pracy „Ilustrowanego Kuriera Polskiego”. W wyniku wyborów w 1961 po raz pierwszy wszedł w skład Sejmu PRL z okręgu Bydgoszcz. Reelekcję uzyskiwał w latach 1965, 1969, 1972 i 1976 w tym samym okręgu.